GRADE 8

"English Revolution" has been used to describe two different events in English history. The first to be so called—by Whig historians—was the Glorious Revolution of 1688, whereby James II was replaced by William III and Mary II as monarch and a constitutional monarchy was established.^[1]

In the twentieth-century, however, Marxist historians introduced the use of the term "English Revolution" to describe the period of the English Civil Wars and Commonwealthperiod (1640–1660), in which Parliament challenged King Charles I's authority, engaged in civil conflict against his forces, and executed him in 1649. This was followed by a ten-year period of bourgeois republican government, the "Commonwealth", before monarchy was restored in the shape of Charles' son, Charles II in 1660.

In The Glorious Revolution of 1688, James II was replaced by William III and Mary II as monarch and a constitutional monarchy was established and was described by Whig historians as the English Revolution.^[1] This interpretation suggests that the "English Revolution" was the final act in the long process of reform and consolidation by Parliament to achieve a balanced constitutional monarchy in Britain, and laws were made that pointed towards freedom In The Glorious Revolution of 1688, James II was replaced by William III and Mary II as monarch and a constitutional monarchy was established and was described by Whig historians as the English Revolution.^[1] This interpretation suggests that the "English Revolution" was the final act in the long process of reform and consolidation by Parliament to achieve a balanced constitutional monarchy in Britain, and laws were made that pointed towards freedom.

HISTORY 6

 10 WORRIES    

Nandhimitra was perhaps the best known and strongest of the ten giant warriors. He was the nephew of Mitta, a well known strong great general in King Dutugemunu’s army, and was named after him. It is said that he had the strength of ten elephants and that he was the most skilled mahout of the war elephants in King Dutugemunu's army. As a young child, Mitta's mother tied him to a millstone to stop him from wandering off, but his great strength enabled the young boy to drag the heavy stone behind him, thus earning the name Nandhimitra. Then his mother tied him to a larger mortar, but he was able to drag that one too and continue following his mother. Then his mother tied him to a large bamboo tree, but that he uprooted and again followed his mother. When King Kavantissa heard about this, he took him to train.

According to the Mahãvamsa (chapter 23, verse 16-44), Nimala was the seventh son of a village headman named Samgha, in the village of Khandakavitthika in the Kotthivala district. As a young man, Nimala was sent into the service of prince Dighabaya, King Kavavannatissa’s son from a lesser queen. Dighabaya, who was in charge of Kacchakatittha, sent Nimala on an errand to a Brahman named Kundali, who lived near the Cetiya mountain in the Dvaramandala village. Nimala marched the great distance of more than eighteen yojanas form Kacchakatittha to Dvaramandala, then from there to Anuradhapura to bathe in the Tissa tank, and back to his master the prince at Kacchakatittha, fetching the precious punnavaddhana garments gifted by the Brahmin, in just one day. Nimala was thus named Sura-nimala.

CIVISC 6

EFFECTIVE COMMUNICATION

1. Give them the impression that you’re enthusiastic about talking to them. 

2. Ask open-ended questions about their interest.

3. Adapt to their body language and feelings. 

4. Show them approval: Tell them what you admire about them and why.

5. Listen attentively to everything they say. 

6. Give them the right amount of eye contact. 

7. Reveal as much about yourself as possible. 

8. Give the impression that you are on the same team. 

9. Give them your best smile. 

10. Offer helpful suggestions. 

11. Give them encouragement. 

12. Appear to have a slightly higher energy level than the other person.

13. Say their name in a way that is pleasing to their ears. 

14. Offer to take the relationship a step further. 

GRADE 8 HISTORY

குடியேற்றக் காலம்[

இலங்கையின் முன் நவீனகாலப் பகுதி, 1505ல் போர்த்துக்கீசப் போர்வீரனும் நாடுகாண்பயணியுமான லோரன்சோ டி அல்மெய்டாவின் வருகையுடன் துவங்குகிறது. இவன் பிரான்சிசுகோ டி அல்மெய்டாவின் மகனாவான். 1517ல், போர்த்துக்கீசர் துறைமுக நகரான கொழும்பில் ஒரு கோட்டையைக் கட்டியதோடு கரையோரப் பகுதிகளை தமது அதிகாரத்தின்கீழ் கொண்டுவந்தனர். போர்த்துக்கீசருடனான பல தசாப்த கால போரையடுத்து 1592ல், முதலாம் விமலதர்மசூரியன் தனது அரசை உள்நாட்டு நகரான கண்டிக்கு மாற்றினான். கண்டி தாக்குதல்களிலிருந்து பாதுகாப்பாக இருக்கச் சிறந்த இடம் என அவன் கருதினான். 1619ல், போர்த்துக்கீசரின் தாக்குதல்களை எதிர்கொள்ள முடியாது யாழ்ப்பாண அரசு அடிபணிந்தது.

இரண்டாம் ராசசிங்கனின் ஆட்சியின் போது டச்சு நாடுகாண் பயணிகள் இலங்கை வந்தனர். 1638ல், கரையோரப்பகுதிகளை ஆண்டுவந்த போர்த்துக்கீசரை விரட்டுமுகமாக, டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியுடன் மன்னன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டான். அதன் பின்னர் நிகழ்ந்த டச்சு-போர்த்துக்கீசப் போரில் டச்சுக்காரர் வெற்றிபெற்றதோடு 1656ல் டச்சுக்காரர் கொழும்பையும் கைப்பற்றிக் கொண்டனர். டச்சுக்காரர் தாம் கைப்பற்றிய பகுதிகளை மன்னனிடம் ஒப்படைக்கவில்லை. இதன்மூலம் 1638ல் செய்யப்பட்ட ஒப்பந்தம் மீறப்பட்டது. இவர்களின் வழிவந்தோர் பறங்கியர் எனும் அடையாளத்துடன் இலங்கையின் சமூகத்துடன் இணைந்து கொண்டனர். இலங்கையின் இறுதிச் சுயாதீன அரசாக கண்டி அரசு விளங்கியது. 1595ல், சிங்களவரின் பண்பாட்டு அடையாளமாகவும் சமய மற்றும் அரச அதிகாரத்தை மன்னன் ஒருவனுக்கு வழங்குவதுமான புனித தந்த தாதுவை முதலாம் விமலதர்மசூரியன் கண்டிக்குக் கொண்டுவந்து அதனை வைத்து தலதா மாளிகையைக் கட்டினான். ஐரோப்பியருடனான போர் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்தபோதிலும் கண்டியரசு வீழ்ச்சியடையவில்லை. 1739ல் வீரநரேந்திரசிங்கனின் மரணத்தையடுத்து அடுத்த வாரிசு பற்றிய சிக்கல் எழுந்தது.இவன் தெலுங்கு பேசும் நாயக்கர் மரபின் இளவரசியொருத்தியைத் திருமணம் செய்திருந்தான். அவளுக்கு குழந்தையும் பிறக்கவில்லை. நரேந்திரசிங்கனுக்கும் அவனது சிங்களப் பணிப்பெண்ணொருத்திக்கும் பிறந்த மகனான"உனம்புவே பண்டார" என்பானுக்கு அரசுரிமை இருந்தபோதிலும், வெலிவிட்ட சரணங்கர பிக்குவின் ஆதரவுடன் நரேந்திரசிங்கனின் மனைவியின் சகோதரனுக்கு அரசுரிமை கிடைத்தது. ஓராண்டின்பின், புதிய மன்னன் சிறீ விசயராசசிங்கன் எனும் பெயருடன் பதவியேற்றான். நாயக்கர் வம்ச மன்னர்கள் டச்சுக்காரரின் ஆதிக்கப் பகுதிகள் மீது பல்வேறு தாக்குதல்களை மேற்கொண்டபோதிலும் அவற்றில் எதுவும் வெற்றியளிக்கவில்லை.

CIVIC 9

In the year 507 B.C., the Athenian leader Cleisthenes introduced a system of political reforms that he called demokratia, or “rule by the people.” This system was comprised of three separate institutions: the ekklesia, a sovereign governing body that wrote laws and dictated foreign policy; the boule, a council of representatives from the ten Athenian tribes; and the dikasteria, the popular courts in which citizens argued cases before a group of lottery-selected jurors. Although this Athenian democracy would survive for only two centuries, Cleisthenes’ invention was one of ancient Greece’s most enduring contributions to the modern world.

                

GRADE 6(HISTORY)

Anuradhapura Kingdom

The Anuradhapura Kingdom (Sinhala: අනුරාධපුර රාජධානිය), named for its capital city, was the first established kingdom in ancientSri Lanka. Founded by King Pandukabhaya in 377 BC, the kingdom's authority extended throughout the country, although several independent areas emerged from time to time, which grew more numerous towards the end of the kingdom. Nonetheless, the king of Anuradhapura was seen as the supreme ruler of the country throughout the Anuradhapura period. Buddhism played a strong role in the Anuradhapura period, influencing its culture, laws, and methods of governance.^{[N 2]} Society and culture were revolutionized when the faith was introduced during the reign of King Devanampiya Tissa; this cultural change was further strengthened by the arrival of the Tooth Relic of the Buddha in Sri Lanka and the patronage extended by her rulers.^[5]

 

    

  GRADE 7 HISTORY

 WHAT IS FEUDALISM?

               

             Feudalism is a social system of rights and duties based on land tenure and personal relationships in which land (and to a much lesser degree other sources of income) is held in fief by vassals from lords to whom they owe specific services and with whom they are bound by personal loyalty. In a broader sense, the term denotes "feudal society," a form of civilization that flourishes especially in a closed agricultural economy and has certain general characteristics besides the mere presence of lords, vassals, and fiefs. In such a society, those who fulfill official duties, whether civil or military, do so not for the sake of an abstract notion of "the state" or of public service but because of personal and freely accepted links with their overlord, receiving remuneration in the form of fiefs, which they hold hereditarily. Because various public functions are closely associated with the fief rather than with the person who holds it, public authority becomes fragmented and decentralized. Another aspect of feudalism is the manorial or seigniorial system in which landlords exercise over the un-free peasantry a wide variety of police, judicial, fiscal, and other rights.

Several of the great civilizations of the world have passed through a feudal period in the course of their history. Some of these feudalisms--for instance, the Japanese are indeed quite comparable with the feudalism of Western Europe and of the Latin East.